Bouvierpup Kiku

Bouvierpup Kiku

in de tuin, net aangekomen
in de tuin, net aangekomen

Vrijdag 15 juni (2018) komt bouvierpup Kiku (Kikuko) in huis!

Hij is familie van onze Pok, een achterneefje of zoiets.

Het is een nest, 3 teefjes en 4 reuen, zonder uitschieters.

Met 6 weken zijn alle 7 nogal gelijk qua uiterlijk en gedrag; vrijwel gelijke grootte, vachtstructuur en rustig nieuwsgierig.

We zijn benieuwd!

Pok gaat het vast leuk vinden.

Hij is inmiddels 8 jaar en weet, kan en doet alles wat we belangrijk vinden.

Hij kan overal mee naartoe, hij is overal los 'te parkeren', luistert prima en is stabiel en vriendelijk.

Rond z'n 2e jaar was hij nogal fel naar andere reuen (wèg, jij!).

Maar na een paar keer corrigeren reageert hij subliem op dominante, eventueel vechtlustige reuen: hij negeert ze totaal. Een lastige reu kan dus niets.... Pok kijkt niet eens, loopt hem straal voorbij.

Mooi om te zien!

Maar hij lijkt klaar te zijn om een pup op te voeden.

Af en toe komt hij een pup tegen in de buurt en is altijd voorzichtig en vriendelijk.

Afhankelijk van de leeftijd corrigeert hij passend (niet in poten of staart bijten bv, dan laat hij een waarschuwend blafje horen).

Hij is toe aan een nieuwe klus!

 

Pok heeft z'n sociale hondenopvoeding van Bono gekregen.

Bono is een inmiddels stokoude rottweilerreu en Poks grote vriend. Ze komen ook bij elkaar over de vloer.

In het park, met alle bekende honden, zorgen zij voor het juiste onderlinge gedrag.

Als er gedonder is met honden binnen de groep is er altijd (!) even oogcontact tussen Bono en Pok: 'regel jij dit of doe ik het'.

Bono is nu zo oud dat hij correcties aan Pok overlaat. Maar het even naar elkaar kijken is er wèl altijd.

Dus in de loop der jaren heeft Bono Pok tot zijn opvolger gemaakt.

 

En nu dan een opvolger voor Pok.

 

 

Vrijdagavond 15-6.

 

Kiku is er!

De rit naar huis (1/2 uur ongeveer) ging prima. Hij heeft het enigszins nieuwsgierig over zich heen laten komen.

Thuis het eerste contact met Pok.

Kiku vindt Pok een wel erg grote meneer.

Pok is vriendelijk afstandelijk. Kiku moet iets ouder zijn wil hij er wat mee kunnen. Nu nog is de pup taboe.

Het zal snel veranderen.

 

Kiku heeft z'n nieuwe huis en tuin verkend. Heeft al een paar keer buiten een plasje gedaan en achter in de tuin gepoept. Het gaat weer vanzelf, net als toen Pok klein was.

 

Op dit moment ligt Pok naast me en Kiku onder m'n zitplaats en raakt met 1 voorpoot Poks staart.

Ik denk expres, hij wil contact maar weet nog niet hoe.

Pok vindt het best.

 

Zaterdag 16-6.

 

Afgelopen nacht niets gehoord, hij heeft gewoon geslapen waarschijnlijk.

Pok en Kiku kunnen in het halletje, de keuken en de tuin.

De achterdeur maar opengelaten, dan kunnen ze als ze dat willen of nodig vinden ook naar buiten.

Vanmorgen vroeg vond ik Pok in het halletje en Kiku in de keuken met een vrolijk gezicht naast een uit het rek getrokken beenwarmer en een plasje.

Nou, als dat alles is, vinden we het knap voor de 7 weken die hij nu is!

Na eten heeft hij achter in de tuin een drolletje gedraaid.

Hij zoekt dus zelf al een juiste plek daarvoor. Dit zou best het gevolg kunnen zijn van de ruimte die de pups bij de fokker hadden.

 

Voor meer foto's zie linkermenu: albums.

 

Zondag 17-6.

 

Pok en Kiku:

Gisteren heeft Pok zich de hele dag teruggetrokken op en voor z'n stoel in de kamer (waar Kiku nog niet komt in verband met de vele bedrading daar). 

Vandaag hebben we besloten dat we dat nu anders gaan doen omdat terugtrekken naar ons idee niet slim is. Hij is een actief lid van onze roedel dus hij moet niet denken dat we hem vergeten of overslaan.

Kiku is nog te jong voor hem om er iets mee te kunnen en uiteraard heeft Pok door dat dit een blijvertje is en geen logé.... Dat is even slikken.

'Als jullie weer tijd voor me hebben dan merk ik het wel...'. Zo is z'n terugtrek uitdrukking.

Flauwekul natuurlijk en dat begint hij al in te zien.

Dus, woonkeuken en tuin is voorlopig het leefgebied van Kiku en van Pok. Riant genoeg!

Kiku is erg beleefd en netjes naar Pok maar zeker niet kruiperig.

Hij is een heerlijk ventje: open blik, nieuwsgierig en hij heeft erg snel in de gaten hoe alles hier geregeld is.

En het is merkbaar dat het een èchte werkhond is. Hij schrikt nergens van (G. liet een platgetrapt blik naast hem vallen, hij vond het niets bijzonders), is snel en moedig, Alles wat hij niet kent wordt meteen onderzocht. Hij zou graag meer contact met Pok willen, maar dat komt nog.

Hij loopt al met grote zware dingen te slepen en heeft een verzamelplek daarvoor. 

Hij is dol op langskomende broekspijpen: sjorren, grommen èn vasthouden! Ook al is hij pas 7 weken, echt vooruitkomen doe je dan niet.... En dan krijg je het begin van een oefening: Kiku, los! Is ie nog veel te jong voor maar gaandeweg wordt het allemaal duidelijk!

 

Maandag 18-6.

 

Alles rustig, alleen is duidelijk aan het worden dat Pok al (een paar dagen?) in de gaten heeft dat Kiku geen hannesje is maar een hond(je) met veel karakter.

Dus houdt hij de teugels strak....

 

Dinsdag 19-6.

 

Om Pok te helpen, vandaag een kluif voor hem gekocht die hij taboe kan verklaren (een opvoedingsmaatregel van volwassen reuen voor pups. Hoeft niet perse een kluif te zijn, kan van alles zijn. Maar Pok had de kluif in de dierenwinkel zelf uitgezocht, dus duidelijker, ook voor hemzelf).

De kluif is nu taboe voor Kiku en die snapt het prima.

Als Kiku zich netjes gedraagt zal Pok op een gegeven moment het taboe opheffen. Dan zal hij hem laten liggen, een eindje weglopen, omkijken, en als Pok vindt dat Kiku hem hebben mag, laat ie het gaan. Vindt ie dat het nog niet mag dan zal hij grommen en teruggaan naar z'n kluif. Totdat hij definitief zegt: veel plezier ermee!

Het gaat er dus om dat Pok zijn leiderschap onderstreept (leiderschap onder ons, boven Kiku).

 

Zie de 2 foto's in het album.

 

Vanavond was erg leuk en ook wel spannend, in de zin van: wat vindt Pok dat er moet gebeuren.

Pok was flink mee uit geweest en terug in huis/tuin kreeg hij z'n kluif, die als hij er niet is uiteraard buiten Kiku's bereik wordt weggelegd.

Pok heeft midden in de tuin de helft van het bot gekraakt. Kiku draaide er wel wat omheen maar werd met een snauw op afstand gehouden. Kiku reageerde daar verstandig op en ging iets anders doen. 

Toen Pok klaar was met kluiven en kraken stond hij op, ging een meter of 2 afstand weer liggen terwijl hij z'n kluif in het oog hield. Kiku liep naar de kluif maar werd weer gewaarschuwd door Pok: afblijven!! Kiku liep weg.

Pok ging verliggen met z'n kop de andere kant uit. Kiku liep weer naar de kluif terwijl hij Pok in de gaten hield (hier gaat het om!). Mag ik nu dan...? Ja, hij mocht.

Kiku kan nog niet veel met een flink bot, had er wat aanhangende flinters afgehaald en liet 'm liggen.

Het bot hebben we weggelegd want misschien wil Pok 'm morgen opnieuw gebruiken als taboe object.

 

Bono gebruikt het taboe verklaren regelmatig in het park als er jonge honden of pups in de buurt zijn. Hij gaat liggen, legt z'n bal (het object) voor zich neer en geeft 'm een duwtje met z'n neus zodat ie iets verder wegrolt.

Komt een jonge hond met een blij gezicht op de bal af dan snauwt Bono: afblijven! Veel jonge honden hebben dit al meegemaakt en voor hen blijft Bono's bal taboe.

 

Donderdag 21-6.

 

Het gaat erg goed!

Hij is een echte werkhond in de dop.

Totaal anders dan een gezelschapshonden pup.

Een doorzetter, komt telkens terug op wat hij wil; loopt graag zware dingen te verslepen / aan te vallen; is behoorlijk belastbaar voor een zo jonge pup (niet gauw onder de indruk van iets). Blije oogjes en op naar het volgende doel!

Pok weet het ook en blijft streng maar tussendoor kijkt ie al met enig welgevallen naar Kiku.

Hij blijft ook graag in de buurt om alles in de gaten te houden.

Ook al kan Kiku geweldig doorzetten (alleen z'n gebrek aan hoogte en kracht houdt hem nog tegen), hij is goed te corrigeren.

Zoals bv bij de broekspijpaanvallen: ik wil perse niet dat hij mijn broekspijp pakt (met vaak wat been erbij) om grommend aan te sjorren!

Als hij het probeert krijgt hij een hard 'Kiku, NEE!' te horen. Gaat hij toch door dan krijgt hij een stoot van een vinger in z'n ribbetjes. Dus nu, als hij weer een pijp langs ziet komen, kijkt hij 'ns omhoog: 'oh..., nee, bij deze beter niet...', en gaat iets anders doen. 1 x duidelijk zijn is genoeg.

Want als je hem niet in de smiezen houdt is dit een hondje dat in een vloek en een zucht uit het roer gelopen is....

Zijn naam kent hij al goed. Als hij geroepen wordt komt hij meestal direct aangerend. Hangt er een beetje van af wat hij aan het ontdekken is.

Kiko, NEE! zit er ook al redelijk in ('ja, ik hoor je, maar toch nòg een keer proberen!').

Nog maar amper 8 weken!

Hij is daarnaast zo erg knus om te zien als hij ijverig rondscharrelt in de tuin met grote dingen die dringend mee moeten, van alles ontdekt (zoals de hoek met bamboe) en dan ineens de keuken binnenloopt, ergens gaat liggen en in diepe slaap valt.

Een erg lekker ventje die groot en sterk wordt, dus moet je als baas niets van hem accepteren wat hij later ook niet mag.... Nogal logisch lijkt me.

 

 

naar boven

Kiku, 8 weken

Vrijdag 22-6.

 

Vandaag 8 weken oud.

1 week bij ons en helemaal thuis.

Als er al iets langskomt wat hij spannend vindt dan is het ook zo over!

De straatbezem vond hij een raar geluid en bleef op afstand kijken.

Nadat hij de kans kreeg het ding van nabij te bekijken was het meteen goed. In de borstel bijten, sjorren en mee willen nemen!

Borstels in zijn bek vindt ie geen probleem (hij heeft een stoffer bij z'n speelgoed), een ijzeren kettinkje ook niet. Hij sjouwt werkelijk met alles! Speuren zit er ook in: ik was achter in de tuin (stadstuin met 3 grote(re) bomen) geweest en even daarna zag ik Kiku precies de route volgen, met z'n neus op de grond, die ik gevolgd had. Werkhond....

De brandende tuinkachel: hij is instinctief voorzichtig bij open vuur. Heeft wel weer met interesse gekeken.

Verder geen spannende dingen vandaag.

Pok heeft z'n bot weer taboe verklaard, maar Kiku reageert daar zo netjes op dat Pok het bot al gauw vrijgaf. 'Zo is er ook niets aan'. En Kiku kan gewoon tegen hem aan liggen slapen (kont aan kont of Kiku's kop op Pok's staart). In de buurt van Pok's kop moet ie nog niet gaan liggen. Pok weet ook wel dat als hij nu al te toeschietelijk is, er weinig meer te corrigeren zal zijn.... De huis en tuin regels zijn nu al gewoon. Als Kiku straks mee de straat opgaat en hij andere honden gaat ontmoeten heeft Pok ook weer genoeg te doen: de kleine man leren hoe hij zich sociaal dient te gedragen.

Gaat weer interessant worden.

 

Zaterdag 23-6.

 

Flink gegeten, wild gespeeld, veel geslapen.

Ook weer gegroeid waarschijnlijk (moeilijk te zien als je hem altijd ziet).

Tegen de avond de tuin gesproeid. Nat worden heeft ie amper in de gaten.

Schudt zich een keer uit (zonder zichzelf om te gooien inmiddels) en sopt in het rond.

Hij kan nu ook in galop z'n kop schudden (met een vodje dat 'dood' moet) zonder van koers te veranderen.

Alles gaat echt behoorlijk snel.

In het album 2 foto's: waar hij nogal nat in het eveneens natte groen zit met een botje. En waar hij ineens een vouw in m'n broek ziet en die even denkt te gaan pakken....

 

Zondag 24-6.

 

Ik heb me weer gerealiseerd dat je het taboe verklaren van iets óók als baas moet doen.

De laarzen van de baas zijn taboe, z'n sloffen ook en mijn broekspijpen. Alles wat NEE! is en blijft.

Handig om het weer even op te halen allemaal....

En duidelijk voor Kiku.

Voor het eerst de stofzuiger (oh, het was nodig!).

Eerst op een afstandje goed kijken, daarna dichtbij om te ontdekken waar de herrie vandaan komt.

Vanmiddag kwam hij even aandacht halen en ik zag een natte poot.., en nog 3..., en een kletsnatte snoet.

In het vijvertje gestaan, gewoon. Ondernemend, kan je wel zeggen.

Hij vindt het minder om op z'n rug gelegd te worden! Dus doet de baas dat dagelijks.

En komende week krijgt hij halsband en lijn om aan te wennen.

 

Maandag 25-6.

 

Vandaag veel van alles maar Kiku begint de hoofdzaken te snappen.

Doordat hij zo snel en ondernemend is kan het steeds blijven haken met z'n scherpe tandjes aan handen, kleren, schoenen en noem maar op, behoorlijk storen. Dus afleren, consequent op het juiste moment zeer duidelijk zijn.

Niet vertederd raken omdat hij er zo schattig uitziet, maar direct en duidelijk reageren zodat hij weet dat hij z'n tanden niet altijd nodig heeft.

Ferm doorzetten dus. Ook al is hij pas 8 weken, ongewenst gedrag kan hij maar beter meteen staken.

Hij heeft z'n halsbandje omgehad. Ook dat is oefenen in handigheid, want Kiku is niet het type om stil te zitten afwachten.

Geeft niet en hoeft ook nog niet maar dat betekent wel een houdgreep (letterlijk)!

Hij is zo slim dat hij het snel zal leren: halsband en lijn is buitenshuis en dus nieuw en leuk!

Daarom hebben we meteen ook maar even de stoep verkend.

Af en toe steigeren omdat hij belemmerd werd in de richting die hij wilde, maar verder hij liep best goed mee.

En hier hebben we Pok weer bij nodig! Rustig en stabiel helpt een steigerende pup in de juiste richting.

Pok vond het leuk en liep kwispelend op te letten.

Had 'm vooraf verteld dat we hem nodig zullen hebben. 

Morgen verder.

 

Overmorgen dus.

Woensdag 27-6.

 

Gisteren, dinsdag, was een slaap = groeidag.

Ook uiteraard gescharreld en gedaan maar veel geslapen.

Alleen s'avonds even de straat op en neer aan de lijn (na het halsbandje omgeworsteld te hebben).

Vandaag nogal wakker, hij had het bepaald druk met veel.

Hij leert echt erg snel. Hij weet wat 'Kiku nee!' betekent (direct ophouden waar je mee bezig bent) al dan niet in combinatie met 'Kiku los!'.

De volgende halte is 'Kiku zit!'. Zal wel net zo snel gaan.

Daarna is het een kwestie van herhalen tot het gebakken zit.

Leuk hoor, vooral het plezier wat hij in alles heeft!

Vanavond weer riempje om (ging al veel makkelijker) en, samen met Pok, een rondje om het blok.

Auto die langsreed goed bekeken, rammelende fiets idem, familie op de stoep, van alles.

Z'n staart bleef vrolijk omhoog staan en hij liep makkelijk mee.

Hij weet ook al waar hij woont, kortom, hij ontwikkelt zich prima.

 

 

naar boven

 

Kiku 9 weken

Vrijdag 29-6.

 

Sjonge, pas 9 weken en al zoveel snappen!

Vandaag z'n 9 weken enting gehad.

We zijn vanmorgen naar de dierenarts gelopen. Pok ook mee uiteraard, als adjudant van mij en voorbeeld voor Kiku.

Kiku loopt al mee alsof hij maanden geoefend heeft. Oplettend en gewoon goed.

Heb nog nooit een zo snel lerende pup meegemaakt...!

Pok leerde makkelijk maar niet zo snel. Meer beschouwend in plaats van: hopsakee, daar gaan we dan!

En alles wat Kiku doet en oppikt (hij let op van alles en nog wat) gaat met zoveel plezier!

De hele dag heeft hij lol in alles!

Vanmorgen lag Pok met een kluif in de keuken in de weg. Kiku wilde er langs maar er was geen langs. Dus, praktische oplossing, Kiku liep dan maar gewoon over Pok heen. Die ontplofte zowat, want dit was wel erg ongehoord! Kiku keek eens vrolijk achterom: wat had ik anders kunnen doen dan...?

Ik denk dat Pok zo'n eigenzinnige oplossing toch ook wel kan waarderen. Zulk soort dingen deed hij ook wel toen hij jong was (nog niet met 9 weken...), maar dan richting Bono.

Ook bij de dierenarts vond hij alles leuk. En hij weegt vandaag 9,55 kg.

 

Zaterdag en zondag 1-7.

 

Gisteren, in de ochtend, voor het eerst mee naar het park (vlakbij, ruimte genoeg en water).

Kiku had aan z'n halsbandje een katoenen lijn van 5 meter.

Hij liep weer keurig mee, dankzij Pok die meestal losloopt met een stukje leren lijn aan z'n halsband zodat hij meteen te pakken is als dat nodig mocht zijn. Maar naast is naast heeft Pok ooit geleerd...!

We kwamen, in de schaduw van grote bomen, een paar bekende honden tegen. Kiku was vriendelijk afwachtend naar honden en bazen. Vooral Bobby, net zo groot als Kiku vond hij leuk. Bobby was niet geïnteresseerd.

En, jawel, daar kwam Bono ook aan. Kiku heeft even kennis gemaakt met Bono, die het jammer vond dat zijn baas de bal vergeten was..., nu kon hij Kiku niet testen.

Pok lag in de buurt met z'n bal aan een touwtje (dat ie geregeld de 'nek moet breken').

Kiku had de katoenen lijn nog achter zich aanslepen.

Hij is ook nog even het belendende riviertje ingelopen. Tot halverwege z'n lijf. Ook geen probleem en leuk.

Zondag:

Weer naar het park, dezelfde schaduwrijke plek. Lijn losgemaakt want hij schrikt nergens van dus hoeft ie ook niet op de vlucht.

Bobby was er weer en Kiku huppelde naar hem en z'n bazin toe: jullie ken ik!

Daarna een toeloopje van grote honden: eerst Bono, nu met bal. Bono ging liggen, rolde de bal een eindje weg in de hoop dat Kiku zou 'bijten'. Kiku kwam in de buurt, Bono liet een grommetje horen, Kiku keek hem even aan (daar weet ik al van, vriend) en liep door. Arme Bono....

Vervolgens 2 Broholmers. Kiku ging even zitten om ze te bekijken. Ook goed. Kort daarna een Duitse dog, nòg groter. Ook best. Pok kent al die honden en reageert niet omdat ze zich gedragen zoals het hoort. Tussen erg rustig tot nogal onbesuisd.

Allemaal reuen, en even later een teef: Chow en dol op Pok die geen boodschap aan haar heeft.... Kiku heeft even aan haar gesnuffeld en geloofde het verder wel.

Al met al, nogal druk qua mensen en honden en Kiku maakte met iedereen vriendelijk/nieuwsgierig kennis.

Tussendoor had Kiku een drolletje gedraaid, uiteraard opgeruimd waarna ik naar de vuilnisbak liep. Pok wist wat ik ging doen en reageerde verder niet. Kiku zag me weglopen en kwam haastig achter me aan (zoveel afleiding en dan nòg alles in de gaten hebben!).

De Broholmers liepen weer door en wat later zag Kiku ze achter struiken voorbijgaan. Hij holde die richting op. Dus riep ik z'n naam. Hij keek om en kwam in volle galop recht op me af.

Heb 'm, nogal wiedes, geknuffeld en 'm verteld dat ie alles toch zo heel erg goed doet!

 

Maandag 2-7.

 

Vanmorgen park. Een paar bekende honden, inmiddels ook voor Kiku.

Warm, dus even naar het water gelopen. Pok ging er meteen in en Kiku achter hem aan en, toch onverwacht (voor mij), was hij aan het zwemmen. En wéér alsof ie het al tijden doet! Hij zwom op z'n gemak een eindje weg tot ik hem riep. Hij draaide (met hetzelfde gemak) om en zwom terug. Op de oever vond hij uitschudden niet nodig en droop naar mij en Pok. Pok zwemt ook wel graag maar niet zo erg goed. Zijn houding in het water is wat steil, geen natuurtalent. Alleen als hij langer zwemt gaat het beter. Hij plonst liever.

Op de heenweg naar het park moesten we even wachten met oversteken, dus zei ik nogal zacht  (zo van ach, dan weet hij alvast dat dit woordje erbij gaat horen): Kiko, zit! en prompt ging hij zitten! Toeval, dacht ik.... Maar achteloos het nog een paar keer gezegd, met voldoende tijd ertussen, en op 1 x na ging hij zitten. Zogauw je hem zachtjes naar beneden drukt gaat hij tegenstribbelen.... Dus niet te véél dwingen want hij is nog wel erg jong voor dit alles. Hij snapt het al wel! En hij heeft een nieuw halsbandje. Met kliksluiting. Het leren bandje is wat te lastig dichtgespen, duurt te lang waardoor hij zich gaat verzetten. En ook daar is hij nog te jong voor. Niet moeilijker doen dan nodig, des te meer leert hij (gewoon)....

 

Dinsdag 3-7.

 

In het park weer even gezwommen, Pok uiteraard ook.

Gaan zitten deed hij bij het halsbandje omdoen, verder niet. Is ook goed.

Voor de rest rustig. Te warm voor meer ook.

Hoewel ons tuintje schaduwrijk en dus koel is, maar toch.

 

Vrijdag 6-7.

 

Woensdag, donderdag en vrijdag heeft Kiku weer veel geleerd tussendoor.

Hij is aanmerkelijk minder bijterig, en als, dan makkelijk te corrigeren.

Hij gaat nu 's morgens en eind middag mee naar het park.

Dat kan hij makkelijk aan.

Het is ook alleen erheen lopen, 10 min. hooguit, dan koel gras in de schaduw en water in de buurt.

Leuk om te zien dat hij honden die hij tot nu toe heeft leren kennen als goede kennissen verwelkomt.

Met Pok indertijd was dat ook zo: in de prille jeugd leren kennen, blijft goed.

Nieuwe honden die hij nu tegenkomt negeert hij al.

Behalve Doenja en Ziva, de 2 vriendinnen van Pok (x zwarte mechel/witte herderteef en border collieteef).

Ze waren vandaag terug van vakantie, Pok had haast om bij ze te komen, dus Kiku volgde in zijn kielzog.

Het zijn 2 best vinnige teven, maar omdat Kiku duidelijk bij Pok hoorde, werd hij niet als een kleine klier weggejaagd maar vriendelijk genegeerd.

Dus vond Kiku ze ook wel leuk.

Wat heeft hij verder beleefd deze dagen.

Omdat hij 2 x per dag mee de straat opgaat ben ik hem dus aan het bijbrengen dat hij af en toe, als ik het zeg, moet gaan zitten. Hij heeft het inmiddels te pakken. Gaat al vrij makkelijk (zònder koekjes, gewoon omdat ik als baas/roedelleider dat van hem vraag/eis).

In het park loopt hij los en houdt mij en Pok goed in de gaten.

Met dit warme weer heeft hij dagelijks gezwommen, een eindje, dat is genoeg om nat te worden en even te blijven.

Terwijl Pok (woensdag) in galop op weg was naar het water liep Kiku voor zijn voeten te keffen.

Pok liep Kiku vervolgens hard omver: als jij niet op mij lèt dan gaat dat even pijn doen...! Pok houdt niet van keffen en voor de voeten gelopen worden. Hij is dominant, ja. En terecht. Maar gelukkig zijn wij de baas!

Pok is erg goed in dergelijke acties, zijn ondersteboven lopen heeft ook zelden een vervolg nodig.

Ook alweer een methode om jonge honden te leren opletten. Een vereiste in het samenleven (roedelorde)!

Bono deed dat vroeger en ik heb meer honden gekend, ook eigen honden, die het toepasten.

Kiku was na het omverlopen even zielig, au! dat was hard zeg...!

Maar hij let beter op, in het algemeen. Precies wat de bedoeling was.

En toch pas 10 weken (vandaag, vrijdag).

Naast alles wat scherp (tanden) en zo is, is hij ook heel lief en sociaal.

Ik zat in het gras, hij kwam nat uit het water, zag mij zitten en vloog op me af, heel blij, heel nat en vreselijk schattig...!

Daarnaast heeft hij een combinatie van talent waardoor je neigt te denken: sjonge, hoe máken ze zo'n hond...!

Deze pup van 10 weken heeft al zoveel volwassen trekjes.

In plaats van bang of onzeker te worden, gaat hij zitten kijken wie wat doet en waarom....

Nogal wat honden komen daar zelfs helemaal nooit aan toe.

 

 

naar boven

 

10 weken

Erg wakker, afgewisseld met slapen om te groeien....

Gaan zitten doet hij meestal vanzelf als ik blijf staan en hij aangelijnd is.

Af en toe moet ik Kiku zit! zeggen en als hij erg afgeleid is 'kan hij daar even niet aan beginnen'.

Hij kan ook behoorlijk stout zijn. Veel van waar hij bij kan moet flink geproefd worden.

Waar Pok als pup aan een enkel 'Pok, nee!' genoeg had om het nooit meer te doen, heeft Kiku een verbale uitbrander of een draai om z'n oren nodig. En dan nog kijkt hij je aan met een blik van: wat een ònzin...!

Afleiden met iets wat hij wel mag hebben werkt maar even.

Wat hij niet mag inpikken is niet zo erg belangrijk (crocks en teenslippers of zo) maar hij moet leren geen rek leeg te trekken. Een sport op zich...!

Maar waar hebben we het over, een pup van 10 weken.

Hij leert dagelijks bij, en gelukkig hebben we daar de tijd voor.

Als hij tegen de 12 maanden is gaat de baas hem trainen volgens 'The Koehler method of dog training'. Eerst algemene gehoorzaamheid, verder eventueel speuren, of iets anders. In ieder geval werken. Hij moet straks alles kunnen wat voor ons handig en belangrijk is.

Nou, dat gaat lukken!

 

Vrijdag 13-7.

 

Vandaag 11 weken.

Het gaat prima met hem. Groeit als kool, zoals te verwachten.

Is thuis en in het park vriendelijk tegen alles en iedereen. Vrij en vrolijk, zoals het zijn moet.

Gisteren was het in het park nogal druk met honden en mensen. Van groot tot klein, er gebeurde van alles door elkaar.

En na nogal wat afleiding keek ik eens rond om te zien waar Pok en Kiku uithingen.

Zag ze niet. Riep Pok die een vrolijke kop door het riet langs het water stak. Ik ben hier, is er wat?

Ik vroeg of ie Kiku bij zich had èn z'n bal. Hij verdween even en kwam, met bal, door het riet op het droge. Achter hem aan Kiku, kletsnat. Pok was dus even gaan afkoelen en Kiku was met hem meegegaan en had en passant even gezwommen.

Ik vond het erg leuk dat ze sámen iets zijn gaan doen terwijl er afleiding in overvloed was.

Pok houdt zich meestal strategisch op de achtergrond (als hij er is, samen met Bono) om alles in de gaten te houden.

Ook al hielden we ons op in de schaduw, hij ging toch even afkoelen. Kiku had hem dus in de gaten gehouden en was meegegaan!

Dit is voor Kiku een begin van het roedelverhaal waarin hij een steeds belangrijker rol zal gaan spelen.

 

Zondag 15-7.

 

Vanmorgen, net in het park, bij het kruisen van een fietspad.

Pok moet daar altijd even wachten en als ik het zeg kan hij oversteken.

Allebei los. Pok is bij het fietspad, staat stil op mijn 'Pok, Kiku, wàchten!'; Kiku stopt ook en gaat naast hem zitten.

Op de terugweg, dezelfde plek gebeurde hetzelfde.

Het zal echt niet altijd zo vlekkeloos gaan maar het begrip en het opletten is dus zonder twijfel aanwezig bij Kiku!

Ik zei: wàchten! en geen zit!

Heb ze beide gecomplimenteerd met hun goede gedrag.

Ook al is goed gedrag normaal, ze vinden het wèl leuk om te horen dat de baas tevreden is. Géén koekje want dat is onzin en in feite een belediging van de hond. Onderling belonen ze met vriendelijk gedrag of met een correctie bij fout gedrag. Dat snapt een hond altijd en hij wordt in zijn waarde gelaten!

Pok is ook één van de weinige honden die nooit mensenhanden loopt af te schuimen of daar misschien iets eetbaars te vinden is. Hij loopt ook nooit vuiligheid te schransen. Denkt niet aan eten als we iets anders aan het doen zijn.

Kiku zal dat ook zo gaan doen. En je kan het ze eventueel gewoon leren....

 

Maandag 16-7.

 

Vandaag in het park. Kort rondje want nogal warm....

Ik liep op een pad, langs een dichtgegroeid bosje.

Pok was doorgestoken via de andere kant van het bosje. Kiku liep met mij mee, dacht ik.

Geen van 2 in het vizier. 

Daarna zag ik ze, met tegenlicht, aan het eind van het bosje tevoorschijn komen.

Groot zwart en klein zwart, naast elkaar.

Ze keken en kwamen toen naast elkaar aangedraafd.

Een mooi beeld...!

 

Heen en terugweg, inmiddels gesneden koek: Kiku, zit.

Hij doet het nu telkens op bevel. Geen toeval meer.

 

De baas doet vang- en sjor spelletjes met hem. Een oude mop is een fijn ding daarvoor.

Kiku zat op te letten toen de baas de mop weer op z'n plek hing, aan een laddertje. Kiku probeerde er  bij te komen en was al een aardig eindje aan het klimmen.... Hij begreep dat hij via de treden bij de mop zou moeten kunnen komen.

Straks zal hij ook geen probleem hebben met ladderklimmen. Hij durft veel.

 

Dinsdag 17-7.

 

12 weken enting achter de rug.

Hij liep enthousiast op de dierenarts af: aha, deze ken ik ook!

's Avonds in een putje modder staan roeren en trappelen met gevolg.... Zie 2 foto's album Kikuko.

 

Woensdag 25-7.

 

Alles gaat van een leien dakje.

Kiku is een erg fijn kereltje.

Zijn karakter wordt ook duidelijker.

Soms staat hij op zijn strepen: graag de (vrij drukke) weg oversteken op dezelfde plaats aub! Gaat gauw klaarzitten....

In dit hete en zonnige weer loop ik richting park van schaduw naar schaduw.

Als ik Kiku's zin zou doen moet hij te lang (vind ik) in de zon zitten wachten tot we over kunnen steken.

Doen we dus niet! En daar is ie het niet mee eens.

Gelukkig weet hij wat 'Kiku, nee!' inhoudt en geeft met toch wel wat moeite toe dat hij een eindje verder moet meelopen voor we naar de overkant gaan.

In het park is hij sociaal en vriendelijk. Hij weet welke honden hij beter uit de weg kan gaan omdat ze naar hem uitvallen. En wie zijn 'vrienden' zijn is ook duidelijk.

Hij is dol op Bono, die is duidelijk en vriendelijk. Bono begroet Kiku altijd met een kwispel en wordt terug begroet met een likje.

Verder houdt hij Pok in de gaten. Bij iedere nieuweling die we tegenkomen let hij op Pok om te zien of en hoe Pok reageert. En als Pok ergens heengaat, loopt Kiku naast hem. Pok is, indien nodig, op afstand te leiden, dus spelenderwijs leert Kiku heel wat hoofdzaken.

Joggers, ouderen met rolstoelen of rollators en eventuele fietsers laat hij met rust omdat Pok dat allemaal negeert.

Hij gaat daar niet achteraan.

Soms volgt hij iemand met een hondje, maar nooit ver. Als ik hem niet roep en mezelf verdekt opstel, komt hij ook haastig terug: de baas is toch zeker niet weggelopen...!?

 

Hij heeft ook gevoel voor humor: hij kan heel uitgekookt grappig zijn. Bv langs het rek lopen en en passant met een hoektand aan iets blijven haken (hélémaal per ongeluk, ja!) zodat van alles uit het rek valt. Gewoon doorlopen en  omkijken met een blik van: nou ja, zeg, zie je dat...?).

 

In huis en tuin kan hij zich prima alleen vermaken.

Hij doet van alles met regelmatig een plonsje in de vijver.

Hij sjouwt wat, graaft wat, zoekt tussen z'n spullen naar een oud(er) botje, floddertje, rommeltje om te knagen, komt een bal tegen die verplaatst wordt. Druk genoeg.

 

Hij eet veel op het moment, groeit ook hard.

De hoofzaak is brok en pens (Farmfood) met tussendoor rood vlees. Verder wat gedroogde kip, een stukje kaas en erg graag wat yoghurt.

Hij eet rustig en met smaak. Kijkt 'ns op tijdens het kauwen met een tevreden gezicht, alsof hij een conversatie voert tussendoor.

Hij krijgt 3 x per dag te eten, niet op vaste tijden. Meestal geeft hij zelf aan dat hij nu toch echt vréselijke honger heeft!

Pok loopt mee met Kiku's eetgedrag omdat hij dat graag wil. Hij krijgt dan wat minder per keer.

 

En slapen, veel slapen!

 

Zondag 29-7.

 

Gisteren, zaterdagavond, met Pok en Kiku over de plaatselijke kermis gelopen.

Herrie en onbekend gedoe moet Kiku ook aankunnen.

Hij was totaal niet onder de indruk, vooral erg nieuwsgierig (net als Pok vroeger).

Pok loopt over een kermis alsof hij persoonlijk polshoogte neemt en of alles wel in orde is.

Kiku dus ook. Vrolijk oplettend en absoluut niet bang!

Ik zei hem tussendoor te gaan zitten (tussen de botsautootjes en een herrieachtig draaiding), hij deed het zondermeer. Hij blijft dus, ook in deze herrie en beweging, gewoon aanspreekbaar en met z'n (grote) voeten op de grond.

Andere kermisbezoekers (met kinderen) loopt hij gewoon voorbij. Hij vindt het allemaal prima en 'leuk, joh!'.

 

 

Naar boven

 

3 1/2 maand

 

Zaterdag 4-8.

 

Hij groeit en groeit....

Is begonnen met wisselen, denk dat ie nu slist (mist een voortandje).

Het leren gaat gewoon door.

'Zit' gaat bijna vanzelf. Ook als hij z'n halsband omkrijgt, geen geworstel meer. 'Blijf' begint goed te gaan. Dan is 'af' aan de beurt.

Tot nog toe is dit allemaal bijkomstig, de hoofdzaak is algemeen gedrag. De rest leert hij tot in de puntjes als hij volgens de regels getraind gaat worden (vanaf 12 maanden ongeveer, hoewel ik denk dat hij er eerder aan toe is).

Nu is het nog vooral opletten en sociaal zijn.

 

Een paar dagen geleden stond hij naast Pok. Kiku keek met een kwispeltje naar Pok die vriendelijk terugkeek naar hem en ook even kwispelde. Ze zijn maten aan het worden.

Pok verklaart in huis ook niets meer taboe, is niet nodig voorlopig.

Als Kiku straks gaat puberen zal Pok weer wat strenger worden, denk ik.

 

Met andere honden gaat het uitstekend. Kiku past z'n gedrag prima aan. Van zachtjes en voorzichtig (vriendelijk om een stokje vragen wat een hond in z'n bek heeft en vervolgens iets zoeken om te 'ruilen?...') naar wat ruiger spel. Zoals proberen te tackelen, 'pak me dan, als je kan', beetje duw- en trekwerk. 

Spel als oefening voor later.

In ieder geval heeft hij nog overal veel plezier in.

Hoewel hij ook heel duidelijk kan laten zien dat hij even de pest in heeft: hij liep, op straat, ineens voor me langs (hij is nog wat impulsief tijdens het lopen) en ik stond op een voet. Hij keek me beledigd van onderaf aan, kreupelde even..., au!....

Datzelfde impulsieve gedrag had ie als we de weg overstaken: na 'zit', 'blijf', 'Kiku, Pok, ja!'. Dan staken we over en sprong Kiku blij richting Pok (voor m'n voeten langs) wat het oversteken nogal kon belemmeren....

Door hem strakker aan de lijn te houden en 'STOEP!' te zeggen, snapt hij nu dat hij eerst rechtdoor naar de stoep moet, voor hij Pok kan vertellen dat we toch zo fijn onderweg zijn.

Maar hij is pas 14 weken, och, nog zoveel te gaan. En hij doet het al zo goed!

 

Donderdag 9-8.

 

Wat Kiku tot nu toe geleerd heeft wordt dagelijks herhaald en eventueel ietwat verbeterd.

Een belangrijke dagelijkse toevoeging is inmiddels het 'knokken' met de baas.

De lashandschoenen (die heb je daarbij wel nodig...) weet hij al te liggen en deze avond kwam hij het overduidelijk vragen: gaan we nog aan de gang?

Hij vindt het geweldig! Bijten, vasthouden, sjorren, verkreukeld worden, hij blijft komen.

Hij wordt er niet kwaad van, vindt het gewoon buitengewoon lollig om te doen. Een behoefte. 

Toen Pok jong was heeft de baas dat ook gedaan met hem maar Pok hield wel van sjorren (oude lappen) maar niet echt van bijten. Hij liet vrij snel los. Pok is erg goed in zoeken/speuren en regelen.

 

Vrijdag 17-8. 

 

Al het geleerde wordt gewoon en aanvullingen gaan vanzelf.

Meelopen aan de lijn naar het park is inmiddels links naastlopen.

Pok loopt dan voor of achter ons, zoals het uitkomt.

Maar toen ging ik plastic weggooien en vond dat Kiku maar eens mee moest lopen (vlakbij, goed te doen voordat we naar het park gaan). Pok en Kiku dus links naast.

Pok is dan ook gewoon aangelijnd (Hij is zo groot en zwart, als ik hem niet vast heb is dat wel griezelig voor mensen die bang zijn voor honden, en in de buurt van winkels is het druk, vandaar).

Kiku liep ijverig en oplettend tussen ons in zijn best te doen. Grote passen en ijverig meebewegende oren. Niet te hard of te langzaam, gewoon goed! Hij hield links en rechts nauwlettend in de gaten. Mooi om te zien, hoor!

De opdracht 'blijf' begint ie ook te begrijpen.

Pok kan dat erg goed.

Regelmatig zeg ik hem te blijven, dan loop ik een eind weg met z'n slingerbal en als ik hem roep of het 'ja' gebaar maak komt ie aangerend. Soms maak ik onverwacht (alleen houdt Pok er altijd rekening mee in het begin van een run) het 'ho' gebaar gevolgd door het 'af' gebaar (halthouden en afliggen dus).

Pok is goed in gebarentaal.

Kiku heeft het al vaak genoeg gezien, dus als hij daarop getraind gaat worden (duurt nog wel een maand of wat) is het niet nieuw meer.

Het scheelt echt erg veel om een hond als Pok als hulp/voorbeeld te hebben!

 

Vrijdag 31-8.

 

We gaan op vakantie, de baas, ik, Pok en Kiku.

Morgenvroeg vertrekken we met  een huur-bestelbus naar de Vogezen.

Een gemeentecamping boven op een, beboste, ballon (berg) met veel ruimte en honden welkom.

We zijn benieuwd!

Wordt vervolgd....

 

Woensdag 5-9.

 

We zijn nu 4 dagen op de camping in de Vogezen.

Het gaat allemaal van een leien dakje.

De honden hebben het erg naar hun zin en Kiku doet het uitstekend!

Loopt in het belendende bos gewoon los mee en slaapt in de tent alsof het al lang zijn hok is....

Wordt vervolgd....

 

Naar boven

 

Bijna 5 maanden / vakantie

Zaterdag 22-9.

 

En toen was de vakantie weer voorbij....

Het was bijzonder aangenaam om samen een paar weken op stap te zijn!

Het weer was goed genoeg; 2x flink onweer (in de Vogezen wil dat wel, tenminste 4 uur klappen, dreunen en veel regen). Voor de rest zonnig, eventueel wat bewolking en best warm.

De camping (www.camping-labaroche.com/camping), waar we al een paar keer geweest zijn omdat het daar in het naseizoen stil is en honden zonder meer welkom zijn, is hoog gelegen met rondom voornamelijk bos. Voor Pok was dit de 3e keer en hij is een graag geziene gast (hoewel de beheerder alleen 's avonds een paar uur aanwezig is, meestal met hond).

De tent en de (huur)bus staan wat uit elkaar zodat we een 'erf' hebben. Pok hoeft niet aangelijnd te zijn, hij houdt toezicht op de omgeving en denkt er niet aan om ergens anders te gaan kijken.

Kiku is ondernemend, wil best z'n neus overal insteken en daarom had hij een lijn van ongeveer 6 meter. Hij accepteerde dat zondermeer. En, leuk om te zien, Pok liet de bewaking van het 'erf' over aan Kiku.

Waar Pok in vorige jaren behoorlijk waaks was als iemand iets te dicht voorij liep, keek hij dit jaar niet eens op als hij Kiku een waakzaam blafje hoorde geven. Zo makkelijk worden hondse werkzaamheden dus onderling geregeld.

Pok hield de ruimere omgeving in de gaten (andere kant auto en achterkant tent).

Kiku vond het geweldig om samen in de tent te slapen. Hij heeft alle plekjes geprobeerd: tussen ons in en als dat te warm werd, onder het lucht 'klepje' of ergens anders. Pok hield het op z'n vaste plek bij de ingang. Kiku moest wel even leren dat hij, voor hij de tent in mocht, eerst goed geborsteld werd. Gras- en bosgrond zorgde bij hem voor een continue camouflage!

Pok hoefde zich maar even te schudden om schoon te zijn, bij Kiku bleef alles in zijn nog zachte vacht hangen.


Vanaf de camping loop je zo het bos in en kan je alle kanten op, wat we gemerkt hebben.

We kennen de omgeving redelijk maar al wandelend ben je zo een bergje verder....

De eerste ochtend liep ik met de honden een eindje op een rotsig pad naar beneden. Achter ons hoorde ik een auto. Had nooit gedacht dat daar een auto kon rijden. Nou was dit een terreinwagen, maar toch. Hij hobbelde langzaam voorbij. Even later kwam hij weer terug, stopte en de bestuurder, een vierkante boseigenaar (?), vroeg naar 'le bébé'. Kiku dus. Mijn frans is bepaald slecht maar ik weet genoeg woorden om me enigszins verstaanbaar te maken, zinsbouw sla ik maar over. Ondertussen zat Kiku nieuwsgierig de man in de auto recht aan te kijken: wie ben je en wat moet je.... De man was bepaald gecharmeerd van Kiku. Pok vond hij ook de moeite waard. Bouviers zijn graag gezien in Frankrijk. Heb eerder gemerkt dat men met welgevallen naar ze kijkt.


Wandelingen.

In de Vogezen blijf je niet voor je tent zitten maar ga je aan de wandel.

De Vogezen zijn beroemd om de 'ballons', afgeronde bergen, sommige kaal maar ook veel bebost. Beuken, eiken en andere loofbomen, dennen en sparren. De bodem rotsachtig met gaten (bomkraters) en bunkerresten. Er is flink en lang gevochten in vooral WW1. Overal zijn gedenkstenen, bordjes, oorlogsgraven, musea.

Soms helemaal niets te zien behalve bomen afgewisseld met mooie uitzichten. 

 

We hadden nog rekening te houden met Kiku in de groei, dus geen hele dagen lopen.

Wij hollen ook de bergen niet op en af, het tempo is stapvoets, een paar uur zou Kiku het aan moeten kunnen.

Nou, op z'n sloffen! We hebben toch wel wandelingen van 3 tot 4 uur gemaakt. Verdwalen, dan krijg je dat....

We hadden altijd voldoende water bij ons en gingen af en toe even zitten. Kiku niet, hij liep gewoon los mee en tijdens pauzes was er weer van alles te onderzoeken. Samen met Pok een wildlucht in de neus...?

Even een flink gedreun en we zagen zwijnen (ik dacht er 2 te zien) vertrekken. Heel kort maar, toen doodstil. Gelukkig zijn bouviers geen jachthonden....

Reeën zitten er veel, heb een raaf en een uil gehoord. Verder buizerds.

Terug bij de tent vielen de honden na eten als een blok in slaap.

Na een uurtje was Kiku weer helemaal wakker en wilde wel weer wat actie. Maar om te groeien heeft hij ook energie nodig, dus rustig aan, maat!

Hij is dan ook weer een stuk groter.

Vooral in de ochtend, nog voor alles, was Kiku behoorlijk met Pok bezig: in z'n nek en oren proberen te bijten, al blaffend. Pok heeft daar een hekel aan en had een mooie oplossing bedacht (?) voor dit wangedrag.

Hij nodigde Kiku uit voor een achtervolgspelletje. Kiku begreep de bedoeling en ging er vandoor met Pok op z'n hielen. Daarna keerde Pok om en kwam Kiku achter hem aan. Pok keerde weer en gaf gas (oh, wat ie ie dan mooi!).

Kiku vond het ineens zoveel geweld dat hij voor steun naar mij toe vloog. Hij is nog geen 5 maanden, dus hij was van harte welkom om een beetje bij te komen.

In ieder geval kunnen ze het uitstekend met elkaar vinden. Ook al is Kiku nu en dan echt brutaal, de lessen van Pok komen aan en dat is wat Pok betreft voorlopig goed genoeg.

 

Al met al een prima vakantie en voor herhaling vatbaar. Er zijn grotere wandelingen die we ook nog willen maken....

Volgend jaar!

 

In album Kikuko nog wat Vogezen foto's.

 

 

Naar boven 

 

 

Ruim 5 maanden

5 Maanden oud, nog erg jong, maar de ontwikkeling gaat razendsnel.

Hij groeit en groeit. De laatste keer in de dierenwinkel woog hij ruim 26 kg.

En hij leert telkens bij, dankzij Pok vaak vanzelf.

Als ik bv tegen Pok zeg: Pok, af en blijf, gaat Kiku automatisch naast hem liggen (dus zeg ik voor de volledigheid: Kiku, af en blijf). Ik kan dan een eind weglopen, zolang Pok blijft, doet Kiku dat ook.

Aan alle kanten is zoiets uit te breiden tot hij, net als Pok, alles kan wat wij belangrijk vinden.

Pok vindt dit ook leuk en laat al het nodige over aan Kiku. Kiku let nu in huis vooral op mij (Pok denkt dat ik in 7 sloten tegelijk loop en dat moet voorkomen worden). Hij blijft nu liggen waar hij ligt en laat het let-op-de-bazin-werkje aan Kiku over (die dat secuur doet).

Hij loopt veel los in het park, is vrolijk en erg sociaal naar alle bekenden. Grappig: Bono en z’n baas zijn samen Bono. Bobby en z’n bazin zijn samen Bobby en zo zijn er meer. Als ik in de verte Bono met baas aan zie komen, zeg ik: Kiku, daar komt Bono! Dan kijkt hij in het rond tot hij ze in beeld heeft, vliegt erheen, zegt eerst baas Bono uitgebreid gedag en daarna Bono.

Pok en mij houdt hij altijd in de gaten en luistert goed naar ons.

Een paar dagen geleden was hij op het losloopveld aan het rondrennen met een andere jonge hond en stuiterde door een diep (gegraven) gat. Hij piepte (auauau!) en kwam op 3 poten naar mij toe (auau, help!). Heb z’n achterpoot helemaal (van tenen tot rug) afgevoeld en bewogen. Hij gilde niet, dus na wat masseren vroeg ik hem of hij er op kon staan. Dat kon en lopen ging ook zij het kreupelend: geen breuken of scheuren. Rustig aan even, want honden in de groei hebben nog vrij ‘losse’ gewrichten en zulke klappen kùnnen klachten geven die blijvend zijn. Heb hem thuis nog een homeopathisch middel gegeven dat werkt op acute klachten van pezen, spieren en gewrichten o.a.

Het gaat goed, af en toe, steeds minder, wat startpijn en dat is alles. Ook geen afwijkingen in de stand van de betreffende poot.

Hij vindt het ook wel fijn dat hij inmiddels zo groot is dat hij overal z’n neus in kan steken….

Maar hij trekt niets meer uit het rek en kan overal in huis lopen/liggen. Gaat prima.

Hij is een blij gozertje!

 

Half oktober.

 

Met alletwee de honden 15 kg brok halen. Met karretje. Doen we om de 2 weken.

Deze keer was voor Kiku de 2e maal dat ie meeliep.

Pok en Kiko moeten links naastlopen, aangelijnd, en met de andere hand trek ik het karretje.

Gaat prima, maar de opdracht: zonder trekken links naastlopen, móét uitgevoerd worden (anders wordt het wèl ingewikkeld).

Het ging prima. Kiku loopt naast voor Pok, Pok in 2e positie. Als ik zo eens naar Pok kijk, Kiku loopt op zíjn oude plaats tenslotte, is ie volkomen tevreden met deze regeling. Hij loopt opgewekt mee als extra controle op de achtergrond.

Kiku ziet er uit of hij een serieuze taak aan het uitvoeren is (en daar heeft hij gelijk in). Hij let op mij en op het karretje en af en toe kijkt hij ook naar Pok. Gaat goed zo, hè maat?

Heel leuk, we kwamen langs een paaltje en Kiku vond het dringend nodig een vlag te zetten, op 3 poten (zoals het hoort)! Meende al eens gezien te hebben dat hij 'scheefstaand' een plas deed, maar nu was het een echte vlag!

Pok reageert nooit als Kiku een plasje doet, maar nu ging hij er overheen. Het was een 'menens' vlag.

Bij de dierenwinkel gaat Pok afliggen bij het karretje (tegen de gevel), zodat het niet gejat zal worden.

Kiku mee naar binnen. Hij zal zich ook in winkels netjes dienen te gedragen. Volgens de weegschaal woog hij 28 kg en een beetje (2 kg erbij in 2 weken dus).

Zak voer in het karretje, honden in positie (ging snel) en net zo gewoon en goed weer terug naar huis (in totaal een uur van huis).

Ook al is het maar een uur, Kiku was moe na deze aktie. Allemaal toch nogal nieuw....