Bouvier Kiku, 1ste jaar en verder

Vakantie Vogezen 2019

28-09.

 

Vakantie, 3 weken op een camping in de Vogezen (Orbey).

3 Weken voornamelijk zonnig en warm èn geen kilometer gereden.

Vanaf camping Lefébure (www.camping-orbey.com) kan je lopend alle kanten op.

Bos, grasland, boerenbedrijven, dorpjes. Veel uitgezette wandelingen die leuk te husselen zijn want dat is avontuurlijker en aan de zon kan je zien welke kant je ongeveer op moet.

 

Iedere ochtend liep ik met Pok in 10 minuten naar de plaatselijke supermarkt. Een breed zig-zag pad de steile helling af (door de zig-zags niet steil en met vol boodschappenkarretje ook omhoog heel goed te doen). Vers brood, kaas, verse groenten en veel plaatselijke (Elzas) producten. En natuurlijk de blikken met bv eendenworstjes met linzen (veel variaties), zuurkool met vlees in weckflessen, gedroogde paddestoelen e.d. als voorraad voor thuis.

Met Pok want hij is overal los te ´parkeren'. Kiku is nog niet zover.

Het is een paar keer voorgekomen dat, toen ik uit de winkel kwam, een plaatselijke bewoner een gesprek had met Pok die los naast het boodschappenkarretje lag te wachten. Pok reageert vriendelijk maar wil niet benaderd worden. 'Il est un tres bon chien, madame!'.

Het pad naar beneden heeft veel doorsteekjes (wèl steil) die Pok allemaal geprobeerd heeft. Hij vroeg wel telkens toestemming met een vrolijk gezicht. Omhoog bleef hij achter me lopen om te zien of alles goed ging. Halverwege hielden we even halt voor een gezamelijk croissantje.

Pok is al best op leeftijd (ruim 9) en heeft wat last van waarschijnlijk artrose. Hij krijgt al een tijdje glucosamine voor soepeler gewrichten en tijdens deze vakantie kreeg hij 2 pillen ipv 1. Hij deed het er goed op. Topfit kan je wel zeggen.

Op de camping hoefde Pok niet vastgelegd te worden want hij loopt toch niet weg.

Kiku is impulsief en hij zat aan een lijn van een meter of 6. Vond ie geen enkel probleem.

Onze plek had uitzicht op de bergen aan de overkant van het dal en voor ons, behorend bij de camping een sportveld waar elke dag kinderen van een school in het dal kwamen rondhollen. Kiku heeft alles met aandacht zitten bekijken. Het is een terrassencamping en wij stonden toch wel een paar meter boven het sportveld. 

Veel honden op de camping, gepensioneerden met hondje, jonge mensen met baby en hond.

Weinig tenten, vooral campers en caravans. Wij, met onze de Waard tent (lepelaar), huurbus èn 2 grote zwarte honden vielen wel op, denk ik.

 

Vorig jaar stonden we op een camping in een dorp verderop, maar door een nieuwe opzet 2x zo duur....

Deze camping is drukker, beter sanitair, en betaalbaar. De wandelingen vanaf hier zijn gevarieerder. Meer ruime dalen (uitzicht) en daardoor meer overzicht wat richting betreft. Wel handig als we na 2 à 3 uur lopen bedachten dat we ook nog terug moesten.

 

Iedere dag flink gelopen, berg op en af, lekker om te doen. Geen rondje park maar gewoon doorlopen zonder verstoringen.

Kiku met z'n enorme springkracht heeft ons regelmatig verbaasd: steile hellingen, al dan niet met bomen, hij duikt van het pad om even te rennen, enorme sprongen, haken slaan. Ongelooflijk handig en snel! Net zo makkelijk omhoog als naar beneden. Al moest hij wel even leren om tijdig te remmen.

Dat heeft hij vooral gemerkt op het grasland (hooiland waarschijnlijk, met erg veel kruiden en bloemetjes) naast de camping. Ook behoorlijk steil en achter de slingerbal aan, naar boven stond hij snel stil, naar beneden had hij wel een paar meter nodig.

 

Er staan wat foto's in het album Kikuko.

 

Inmiddels febr. 2020....

 

 

Er is nog een vakantieverhaal wat toch wel erg leuk is:

Aan de wandel dus, behoorlijk zonnig en warm.

Bij een boerderij waar we langs liepen was een poel.

Pok dacht blijkbaar 'ha, water!', hij stapte de poel in en verdween tot zijn nek in de vloeibare mest...!

(bleek via een goot uit de stal te sijpelen).

Pok krabbelde de poel uit en zag er bepaald vrolijk uit want hij was ondanks de stank lekker afgekoeld. En de koeien in de Vogezen eten gras en hooi van weiden waar kruiden en andere planten groeien en bloeien. Dat stinkt aanmerkelijk minder dan we gewend zijn hier....

Na nog een uur of wat kwamen we bij de tent en was Pok vrijwel opgedroogd. De mest uit z'n vacht beborsteld met er achteraan nog wat emmers water en schoon was hij weer!

 

Kiku 'doet' het uitstekend.

Behalve algemene gehoorzaamheid kan hij van alles en nog wat op verzoek. Een bevel is niet nodig want hij vindt alle nieuwe dingen die de baas verzint erg leuk! Dus zeg het maar baas, wat gaan we nu doen?.

De baas en Kiku doen dit (erg) vroeg in de ochtend, met z'n 2en.

Speuren bv. Een lapje of iets anders zoeken, dat, terwijl Kiku buiten beeld afligt, verstopt wordt. Ook wel, om het moeilijk te maken, in een leeg sigarettenpakje. Als Kiku het lapje gevonden heeft maar het niet uit dat doosje kan krijgen, komt hij dus het pakje met lapje brengen.

Hij gebruikt zijn hersens!

Hij moest een keer iets zoeken wat hoger opgehangen was, en de wind er blijkbaar niet genoeg langs kwam. Hij zocht zich langdurig een ongeluk, kon het niet vinden. Wat vertwijfeld keek hij naar de baas, zag op de stoep een koffiebekertje liggen en met een gezicht van 'dan dit maar...' kwam hij het bekertje brengen.

Erg leuk!

Hij kan inmiddels ook, los naast lopend, achterwaarts een trap (openbare trap, geen huistrap) op en af!!

Toen hij er achter was hoe hij z'n poten moest gebruiken om achteruit te lopen, was een trap ook geen probleem meer.

Het is trouwens een genot om hem te zien bewegen, hij is snel en ongelooflijk handig.

Op flinke afstand, 10 meter of zo, wijs ik naar iets en zeg 'Kiku, spring!' waarop hij snel kijkt wat er te springen zou kunnen zijn en het vervolgens doet!

 

 

 naar boven