Bouvier Kiku, 1ste jaar en verder

Ruim 9 maanden

Begin februari 2019.

 

Kiku doet het goed!

Een behoorlijk kaliber, onze Kiku. 

Je zal als baas goed moeten weten wat je doet, anders wordt je onduidelijk en dat wreekt zich snel.

We oefenen 2 x per dag zo'n 1 tot 2 uur.

Niet continu een opdracht uitvoeren maar afgewisseld met min of meer vrij lopen. Maar wel met een voor Kiku onverwacht bevel/verzoek tussendoor wat uitgevoerd moet worden. 

Hier, zit, af, blijf, een aai en dan mag hij weer.

De baas houdt de controle.

Hij is danig aan het puberen en om hem wat te temperen (te storen) heeft hij een stuk lijn wat hij meesleept.

Eerst een 10 meter lijn, maar met andere honden/bazen bleek dat wat link.

Jonge woestelingen rennen in het rond en zo'n lijn onverwacht om je been is nogal gevaarlijk...!

De 6 meter lijn ging goed maar in de winter wat lastig. Katoen, wordt nat, handschoenen drijfnat, ijskoude poten, geen grip meer....

Een nylon halstertouw doet het nu beter. Wordt niet zo doornat. Om z'n nek heeft hij een (jacht) slipband met stop.

Werkt goed.

Hij is wel behoorlijk impulsief als hij op afstand iets ziet, of denkt te zien, waar hij dringend even moet gaan kijken. Een hond, een familie met kleine kinderen, van alles.

Hij mag van mij niet overal op af rennen, ook al is het nog zo vriendelijk bedoeld (hij is erg sociaal), hij is te groot en te zwart. Men schrikt zich een ongeluk....

Dus moet ik hem voor zijn en áls er iets opdoemt in de verte wat zijn aandacht zou kunnen trekken, moet ie komen,  en naastlopen. Hou hem dan even aan de lijn. Vindt ie geen probleem.

Af en toe, tussen alles door, laat ik hem zitten en blijven. Los en zonder Pok. Ook dat gaat al best goed.

Waar het om gaat: hij kan het nog zo geweldig naar zijn zin hebben, als de baas zegt dat hij moet komen en iets moet doen, dan gaat dat voor alles!

Als hij weet dat er geen ontkomen aan is (duidelijk zijn dus) dan doet hij dat. Wél volhouden als baas, en niet denken, volgende keer beter...!

De onderlinge band wordt daardoor steeds steviger.

 

Ik haal ook geintjes met hem uit waar hij erg ongerust van kan worden. Verstoppen bv., oh jee, de baas is helemaal weg!

En hij haalt geintjes met mij uit. Als ik hem vertel dat hij het goed doet of als hij me gevonden heeft, dus als hij erg blij is met wat we samen aan het doen zijn, dan komt hij op (mijn) ooghoogte even langsvliegen! 

Nogal wat mede-hondeneigenaars schrikken er van, hij springt erg hoog en makkelijk.

Ik ben er aan gewend en heb wel een elleboog om te voorkomen dat hij z'n neus over m'n bril veegt. Accuut matglas.

 

11 februari.

 

Kiku is pakweg 3 weken uit zichzelf bezig geweest de trap op te komen.

Het laatste stukje, bochtje, vond hij moeilijk.

Tenslotte heeft hij het bochtje ook overwonnen en was hij boven.

Hij was wat zenuwachtig en ook blij dat het gelukt was.

Heeft de doucheruimte bekeken, het kleine kamertje vol boeken en onze slaapkamer. Dat laatste was niet vreemd, hij had tenslotte in de tent geslapen, en dat zag er ongeveer hetzelfde uit (thuis slapen we ook op de grond op kampeermatjes).

De elektrische tandenborstel vond hij raar, vooral het geluid. Onbekend. Hij heeft mij met de tandenborstel uitgebreid staan bekijken.

Maar toen moest hij weer naar beneden.... Ik was al beneden en zei hem dat hij ook maar moest komen, zelf doen, een andere mogelijkheid is er niet.

Hij heeft weer zorgelijk staan kijken hoe dat dan wel zou moeten en is tenslotte, piepend en geconcentreerd, de trap afgedaald.

Inmiddels is hij nu snel boven en even makkelijk weer beneden.

Pok is nooit boven geweest, denk dat hij zichzelf te groot vond voor die trap. Hij wilde het ook nooit proberen. Ok, dan niet.

 

Ondanks zijn puberale fratsen leert Kiku toch dagelijks bij, of in ieder geval laat hij zien de les van de dag ervoor  opgeslagen te hebben. We oefenen dagelijks diverse zaken vrij uitgebreid (met variaties).

 

Hij is nog steeds erg vrolijk, vrij en netjes naar andere honden en mensen.

Leuk om te zien: een andere jonge hond, duitse herder reu, half jaar ouder dan Kiku, loopt af en toe te wringen. Logisch, hij heeft de leeftijd om uit te zoeken hoe de hiërarchie geregeld is. Het is zeker geen fout gedrag!

Kiku is daar nog niet erg mee bezig (hallo, 9 maanden) hoewel Pok hem duidelijk heeft gemaakt dat hij, Pok, altijd de baas is.

Het waarom van het wringen komt bij Kiku dus nog niet aan.

Hij vind het vervelend, zo'n voor hem onverwacht uitvalletje. De laatste keer dat dat gebeurde waren Pok en Bono vlakbij en ze reageerden niet. Hoort er bij, joh, geen probleem.

De baas van Bono heeft de baas van de herder uitgelegd dat hij niet hoeft in te grijpen als zijn hond af en toe wringt naar een andere jonge hond. Ze moeten leren van de situatie. Er was nog niets aan de hand, zie Bono en Pok. Geen reactie.

Bono heeft Pok jaren geleden geleerd wanneer en hoe hij in moet grijpen bij fout gedrag van andere honden. Ze zijn dus al jaren zeer betrouwbare hoeders (wat ze zijn van oorsprong, koeienhoeders (en koeien zijn geen flauwekul) en bewakers).

Kiku kan in zo'n geval even de pup zijn, komt tegen me aanleunen: help! zag je dat...?

Maar Kiku leert nu ook dat hij grenzen kan aangeven! Wat hij doet en daarna volgt ontspanning en weer even fijn hollen met z'n 2en.

 

Regelmatig neem ik Kiku alleen mee. Boodschap of iets anders, naastlopen, opletten. 

Vandaag, in een computerwinkel, vroeg ik iets aan een medewerker en daarna realiseerde ik me dat Kiku gewoon naast me was gaan zitten. Géén opdracht, uit zichzelf, hier gaat al het oefenen om!

Voer halen, Kiku moest buiten afliggen naast het karretje (wel vastgelegd). Maar geen probleem, hij heeft rustig gewacht tot ik weer in beeld was.

 

En hij is nog zo jong!

Hij zit ook fysiek erg goed in elkaar.

Een mooi menneke!